Eskiler bazı sözleri boşuna söylememiş...

“Anasına bak, oğlunu al” da onlardan biri.

Çünkü bir erkek büyür…

Boyu uzar, sesi değişir, hayatı değişir…

Ama kadınla kurduğu ilk bağın izi kolay kolay değişmez.

Bir erkek aşkı çoğu zaman ilk kez annesinin enerjisinde tanır.

Yakınlığı, sevgiyi, ilgiyi, güveni…

Hatta tartışmayı bile.

Bu yüzden bir adamın kadınlarla kurduğu ilişkiye baktığında, çoğu zaman çocukken öğrendiği sevgi biçimini görürsün.

Eğer annesi sevgisini geri çekerek vermişse…

Bu erkek sevgiye aç büyür.

İlgi görünce çok hızlı bağlanır ama aynı hızla korkabilir.

Eğer annesi baskınsa…

Güçlü kadınlara çekilir ama bir süre sonra özgürlük savaşı başlatır.

Çünkü bilinçaltında kadın = baskı gibi kodlanmıştır.

Eğer annesi aşırı ilgiliyse…

Bu kez sevgiyi “zaten garanti” görür.

Kolay sıkılır.

Emek vermeden gelen sevgiyi değersizleştirebilir.

Ve çoğu kadın burada bir şeyi yanlış anlıyor…

Sanıyor ki mesele kendisi.

Daha güzel olursa, daha anlayışlı olursa, daha dişil davranırsa ilişki düzelecek…

Hayır güzeli